De politie weet nog niet wie de drie mannen zijn die in Limburg om het leven zijn gekomen bij een zwaar ongeval. Vreemd genoeg is op de site condoleance.nl al wel een pagina aangemaakt ter nagedachtenis van ene Yassin (21). Blijkbaar is er dus wel iéts bekend over de identiteit van slachtoffers. De politie zal wel bedoelen dat het allemaal formeel nog niet bekend is. Het zou volgens dagblad De Limburger mogelijk gaan om Marokkanen, deel uitmakend van groep drugsrunners die de wegen rond Maastricht onveilig maken. Als dat waar is kun je je gerust afvragen in hoeverre er sprake is van een ongeluk. Iedereen die dit tuig wel eens heeft zien rijden weet wat ik bedoel. Racen, snijden, kleven, plotseling remmen; er komt wat bij kijken hoor om een klantje te werven. Ooit was de A16 tussen Antwerpen en Rotterdam de weg waar het te verdienen viel, maar door aanhoudende acties van de politie korpsen Midden- en West-Brabant, Zuid-Holland-Zuid en Rotterdam-Rijnmond is het zuidelijke deel van Limburg kennelijk meer in trek. Bij het programma Wegmisbruikers hebben we al eens kunnen zien hoe één zo’n runner een stuk of vijf wagens in de prak had gereden, hoe die jongens de dood tarten om uit handen van de politie te blijven en over welke woordenschat ze plotseling blijken te beschikken wanneer de handboeien worden omgeklikt. Nee, mijn vrienden zijn het niet, die opgeschoren koppies. Nu is de dood van de drie jongens natuurlijk heel triest voor de familie, maar ik hoop dat u het mij niet kwalijk neemt dat het ongeval deze week bij Beuningen, waarbij een heel gezin om het leven kwam, mij toch meer heeft geraakt. Met uitgeverij Aspekt en schrijfster Nataschja van der Stelt is het toch nog goed gekomen. Ik weet niet of ze dit stukje hadden gelezen, maar het ziet er naar uit dat het interview met de beste vriendin van Christel Ambrosius en schrijfster van het boek “Verdriet zonder tranen” er dus toch van gaat komen. Dat dagblad De Stentor, het Reformatorisch Dagblad en Hart van Nederland mij inmiddels voor zijn geweest vind ik eigenlijk niet zo erg. Want Nataschja doet in die interviews uitspraken waar ik graag op door wil gaan. Waarom bijvoorbeeld vindt ze Wilco Viets en Herman du Bois ondanks hun vrijspraak “toch maar een vreemd stelletje”? Over de Puttense moordzaak gesproken; op internet kwam ik dit tegen. Gedurfd, maar niet nieuw en ook niet helemaal uit de lucht gegrepen.

Your response: